Na een verblijf in een tehuis voor daklozen, keert vuurspuwer Alex terug naar zijn vaste stek op de oudste brug van Parijs. Daar treft hij, naast zijn drugsleverancier, de nieuwe 'bewoner' Michèle. Zij is een studente aan de kunstacademie uit gegoede kringen die haar verder leven op straat wil doorbrengen (zolang haar zicht dit toelaat, want ze lijdt aan een oogkwaal). Aarzelend wagen Alex en Michèle zich aan een voor beiden heilzame relatie die ze beleven als in een roes - maar zij wordt gekweld door haar nakende blindheid en een vorige, pijnlijke relatie, terwijl hij steeds meer verteerd wordt door jaloezie.
Carax' film, die overloopt van de extatische beelden, is een onstuimig loflied op de amour fou. Het is een hedendaags sprookje en de folie de grandeur van een hartstochtelijk cinefiel.
Het literaire aperitief wordt verzorgd door Christophe Vekeman