Claude CHABROL
Claude Chabrol, wel eens de peetvader van de Nouvelle Vague genoemd, werd dit jaar 80. Chabrol maakte de eerste echte nouvelle vague-film, Le Beau Serge (1958) en investeerde de winst van die film in projecten van zijn vrienden Jacques Rivette, Eric Rohmer en Philippe de Broca, adviseerde Jean-Luc Godard voor A Bout de Souffle en daarmee was de beweging gelanceerd.
Van alle Nouvelle Vague’ers bleek Chabrol de meest productieve: in zijn nu 52-jarige carrière regisseerde hij 54 films (korte films en tv-werk niet eens meegeteld) en hij weet nog lang niet van ophouden.
Chabrols carrière kende zo zijn ups en downs. Na de Nouvelle Vague-euforie ging het even minder goed, tot de regisseur zich in 1968 herpakte met Les biches, een driehoeksdrama in wat zijn typisch zelfbewuste, koel-elegante stijl zou worden.
Op Les biches volgde de zogenaamde Hélène-cyclus (1968-71), een reeks van vijf misdaadthrillers, waarin Chabrols toenmalige vrouw Stéphane Audran Hélène speelt in steeds weer andere variaties op hetzelfde thema. Het was met dit thrillerkwintet dat Chabrol zijn reputatie waarmaakte als Franse meester in misdaad. Chabrol is niet of nauwelijks geïnteresseerd in plots of ‘whodunnits’: wat hem wel bezighoudt is hoe de onderhuidse spanningen in een bourgeoismilieu plots kunnen exploderen in waanzin en geweld. De psychologie van de moordenaar interesseert hem evengoed als die van het slachtoffer.
Een goeie Chabrol is intrigerend, suspensevol, koel-gepolijst en even glad en chic als een ritje in een Citroën DS.
John CASSEVETES
John Cassavetes begon zijn carrière als acteur; midden jaren 50 gaf hij acteerlessen in zijn eigen workshop in New York. Een improvisatieoefening leidde tot zijn scenario- en regiedebuut Shadows (1959; eerste versie 1957). Cassavetes financierde de film met zijn inkomsten als acteur en met giften van familie, vrienden en de luisteraars van een talkshow op de radio. Aanvankelijk was niemand geïnteresseerd in Shadows, maar toen de film bekroond werd in Venetië en in de States werd uitgebracht veroorzaakte hij een kleine sensatie en Cassavetes werd begroet als een soort Amerikaanse Godard.
Shadows bleek een gedurfd statement over rassenrelaties, maar het was vooral de manier waarop de film gedraaid werd dat hem zo apart maakte. Cassavetes had zowat alle regels gebroken: er was nauwelijks een plot en al evenmin een conclusie; het ritme van de film verliep hortend; de camera (16mm, zwartwit, in de hand gehouden) gaf de acteurs alle ruimte. Na een kort, frustrerend oponthoud in Hollywood begon Cassavetes met Faces aan het bouwen van een eigenzinnig oeuvre, waarvoor hij zich omringde met een hechte groep medewerkers, onder wie zijn vrouw Gena Rowlands, cameraman-producer Al Ruban en acteurs Peter Falk, Seymour Cassel en Ben Gazzara.
Het succes van Faces (dat zes maanden in New York liep, drie oscarnominaties verwierf en een enthousiaste pers kreeg) maakte Cassavetes tot een held van de Amerikaanse ‘counterculture’. Zijn personages hebben bij de aanvang van de film al emotionele problemen en leggen geleidelijk meer en meer van hun zwakheden, fouten en tegenstrijdigheden bloot. Sommige films bevatten scènes vol emotionele uitbarstingen die zo lang aanhouden, net als uitvoerige jazzimprovisaties, dat de virtuositeit van de vertolkers de toeschouwer vaak uitput.
Hij hield van acteurs en hij wilde dat het publiek met ons samen de film zou betreden, niet alleen om het gevoel te hebben van te observeren, maar ook van er te zijn. Gena Rowlands
Mijn leven? Dat is niet erg spannend. Mijn werk is dat wel. Ik leef door mijn films. Zij zijn mijn leven. John Cassavetes
John Cassavetes made it possible for me to think I could actually make a movie. Martin Scorsese
Encuentro de Mexicanistas 2010 Educación, Ciencia y Cultura
2010 is voor Mexico een bijzonder jaar: het land viert naast de 200ste verjaardag van zijn onafhankelijkheid en de 100ste verjaardag van zijn Revolutie ook de 50steverjaardag van zijn diplomatieke relaties met de Europese Unie en de 10de verjaardag van de Globale Overeenkomst tussen Mexico en de EU.
Daarbovenop viert ook het Centrum voor Mexicaanse Studies van de Universiteit Antwerpen haar 20steverjaardag.
Naar aanleiding van deze verjaardagen vindt aan de Universiteit Antwerpen de Encuentro de Mexicanistas plaats.
De bedoeling van de Encuentro is het ontwikkelen van een netwerk van Mexicaanse en Europese onderzoekers en experten en een forum bieden voor de uitwisseling van informatie, ervaringen en projecten op gebied van wetenschappen, onderwijs en cultuur.
≥ Meer info : ww.mexicanistas .eu
≥ De Encuentro wil de deelnemers en het bredere publiek ook laten kennismaken met aspecten van de Mexicaanse cinema. Het filmluik bestaat uit zes films, klassiekers , maar ook recentere films
