Fernando de Fuentes was Mexico’s belangrijkste regisseur: hij werd vooral bekend voor zijn trilogie over de Mexicaanse revolutie, waarvan ¡Vámonos con Pancho Villa! het derde en bekendste deel is. Het is een soort anti-epos over enkele vrienden-rancheros die uit zich uit idealisme aansluiten bij het leger van Pancho Villa. Ze zullen op één na sneuvelen, slachtoffers van de wreedheid van de oorlog en de apathie van Villa. De film heeft twee eindes: in het originele keert de laatste overlevende terug naar huis, totaal gedesillusioneerd door de revolutie en zijn leider. De film, Mexico’s eerste superproduktie, apart van andere films over de Pancho Villa en de revolutie omat de man erin wordt afgeschilderd als een laffe en apathische leider en niet als de nationale held.
De film flopte bij zijn release, maar wordt intussen aanzien als een van de grote klassiekers van de Mexicaanse cinema.

In het kader van de encuentro de mexicanistas 2010
¡Vámonos con Pacho Villa! (vervangt El Compadre Mendoza)