Deze Amerikaanse independent vertelt het begin en einde van de liefde tussen huisschilder Dean (Ryan Gosling) en verpleegster Cindy (Michelle Williams). Met bitterzoete flashbacks pendelt de regisseur tussen de speelse eerste en de wrange laatste dagen van de relatie. Met stilistische ingrepen (beklemmend camerawerk en eenvormige dialogen versus deels geïmproviseerde, charmante vrolijkheid) voert hij het contrast op tussen de mislukking en de eerste ontmoeting. Het midden, het zesjarige huwelijk, laat hij weg. Volgens Cianfrance is vooral de tijd de boosdoener, wat hij op geestige wijze benadrukt door het koppel in een futuristische kamer in een seksmotel te plaatsen, waar ze hun relatie proberen te redden. Pas na twaalf jaar kon hij zijn film draaien. De Hollywoodbonzen verkozen een happy end en wezen zijn scenario herhaaldelijk af. Toen hij de middelen eindelijk had, liet hij zijn acteurs wekenlang met een fictieve dochter op locatie samenleven. Williams en Gosling moesten ruziemaken, samen boodschappen doen, hun ‘dochter’ meenemen naar een pretpark; het levert vurig, doorleefd acteerwerk op.