Kurosawa’s bewerking van Macbeth wordt door velen, onder wie theatergoeroe Peter Brook, beschouwd als de beste Shakespeareverfilming ooit. Krijgsheer Washizu en zijn vriend Miki zijn verdwaald in een woud en ontmoeten er een heks die voorspelt dat Washizu zal heersen maar dat Miki’s erfgenamen zullen zegevieren. Ze worden beloond voor hun moed, maar Washizu doodt dan zijn heer en later Miki. Een tweede bezoek aan de heks leert hem dat hij veilig zal zijn ‘tot het bos in beweging’ komt. Miki’s zoon valt het kasteel aan en gebruikt als camouflage de bomen van het bos. Washuzi’s zoon wordt dood geboren, zijn vrouw wordt krankzinnig en hij sterft onder de pijlen van zijn eigen manschappen. De film is visueel adembenemend, met zijn elementen ontleend aan het Noh-theater, zijn scherpe contrastfotografie en beklijvende beelden van stromende regen, galopperende paarden, de spookachtige invasie van het kasteel door vogels, wat allemaal bijdraagt tot de evocatie van een gedoemde wereld waaruit de tragische held alleen kan ontsnappen door zelfvernietiging.