Popeye Doyle van de Newyorkse antidrugsbrigade wordt naar Marseille gestuurd om er Charnier, de schurk die in French Connection ontsnapte, op te sporen. Doyle wordt met minachting behandeld door zijn Franse collega en voelt zich duidelijk niet op zijn gemak. De dingen worden er niet gemakkelijker op als Doyle zijn Franse lijfwachten van zich afschudt in een poging om in zijn eentje zijn tegenstander te vatten, maar hij loopt in de val en wordt in een goor hotel vol gespoten met heroïne opdat hij alles zou kunnen vertellen wat hij weet over de 'French connection’.
Hackman is zonder meer briljant als de arrogante, fanatieke flik, die zijn eigen twijfels en zwakheden onder ogen moet zien.
Frankenheimer weet als geen ander hoe hij actie en spanning moet doseren. Dit vervolg op French Connection overtreft dan ook het origineel.