Kunstenares Frida Kahlo mocht tijdens haar turbulente liefdesleven o.a. Trotsky tot haar veroveringen rekenen en de intelligente, bezielde en biseksuele Mexicaanse schoonheid hield er ook een aan/af relatie op na met de legendarische muralist Diego Rivera. Ze was een vurige aanhangster van de Mexicanidad en van de Mexicaanse Revolutie. Kahlo wist moedig polio, miskramen, abortussen, een haast fataal verkeersongeval en talloze operaties te overleven en bracht het grootste deel van haar leven door in pijn gekluisterd aan rolstoel of bed. Latijns-Amerika’s grootste kunstenares liet bij haar dood in 1954 op 47-jarige leeftijd zo’n 200 schilderijen na, waaronder verschillende beklijvende zelfportretten.
Voor deze docufictie liet Paul Leduc zich vooral inspireren door deze schilderijen. Zijn benadering is angstvallig scrupuleus (zo vertoont de hoofdactrice een bevreemdende gelijkenis met de echte Kahlo) en het resultaat is een van de  merkwaardigste filmbiografieën ooit gemaakt.