Céline is een theologiestudente die non wil worden: Hadewych is de naam de ze als novice voor zichzelf koos. Haar blinde devotie echter wekt de bezorgdheid en argwaan op van Moeder-overste die de jonge vrouw van het klooster wegstuurt, de wereld in om haar ware zelf te ontdekken. Céline is jong en beïnvloedbaar en haar zelfkastijding is extreem. Haar familie is haute bourgeois – haar vader is minister – en hun levensstijl overdadig en verfijnd. Maar Céline wil los van haar milieu en haar omgeving verkennen. Op een van haar tochtjes door de banlieus ontmoet ze de jonge Noord-Afrikaan Yassine en het duurt niet lang of ze maakt ritjes met hem achterop zijn scooter. Céline wil geen seks en wanneer ze zich verzet tegen zijn avances is Yassine hopeloos in de war. Yassine brengt Céline in contact met zijn oudere broer, Nassir, een radicale islamleraar. Als Nassir en Céline beseffen dat ze dingen gemeen hebben, ondanks het feit dat de ene christen is en de andere moslim, ontstaat een fascinerende dynamiek. Een trip naar het Midden-Oosten geeft aan Célines leven een onverwachte wending. Hadewych is een eigentijdse variant op het levensverhaal van de gelijknamige middeleeuwse Vlaamse mystica door de Franse Vlaming Bruno Dumont (La vie de Jésus, L’Humanité, Flandres).
Of je Dumont nu graag mag of niet, zijn films laten nooit onberoerd, en deze al helemaal niet.

‘Verheven en primitief tegelijk. Bruno Dumont gaat de transcendente – én Bressoniaanse – toer op met een passieverhaal over de dunne scheidslijn tussen geloof en waanzin.’ (Knack)

 ‘Bruno Dumont is terug met een zwaar omstreden, brandend actuele, onontbeerlijke film.’ (Humo)