Don Quichot zonder windmolens. Zonder veel actie ook. Sereen, ontroerend en betoverend, schilderachtig en zachtaardig, zo trekken de ridder en zijn knecht Pancho door een wereld nog onaangedaan door de ideeën van de moderniteit.
De film van de Baskische regisseur Albert Serra verraadt een grote voorliefde voor epische, legendarische verhalen. Als geen ander verdeelt hij bovendien zijn publiek. Sommigen zullen tenenkrullend wachten op de aftiteling, anderen zien in hem een zielsverwant van Ozu, Bresson en Pasolini. Zijn niet-professionele acteurs zwerven door lege landschappen en hun historische personages ontwikkelen gaandeweg een bijzondere band.