Mick Travis en zijn medestudenten, die de leiding van hun privéschool saai en autoritair vinden, plegen kleine daden van rebellie, zoals nachtelijke uitstapjes om een serveerster te versieren. Hun ongehoorzaamheid bekopen ze met harde lijfstraffen, wat bij de jongens alleen nog meer frustratie kweekt. Hun wraakactie culmineert in de beroemdste scène van de film, een quasi-surrealistische beschrijving van een bloedige opstand tegen de wereld der volwassenen.

If …, surreëel en satirisch, is een vernietigend portret van het Engelse privéschoolsysteem, dat regisseur Lindsay Anderson gebruikt als een nauwelijks verhulde metafoor voor de Engelse maatschappij in haar geheel.
De film kwam destijds hard aan: zijn ambigue houding tegenover geweld veroorzaakte heel wat controverse. De film werd een hit werd bij het jonge, counterculturepubliek dat de shocktactieken en de anti-establishment-boodschap wel wist te appreciëren. Zonder twijfel een van de essentiële films van de jaren 60.