In 1431 wordt Jeanne d’Arc geketend naar het kasteel van Rouen gebracht om er terecht te staan voor een kerkelijke rechtbank onder bevel van de Engelse invallers. Ze doorstaat deze beproeving met een ontwapenende nederigheid. Schuldig bevonden aan ketterij, wordt ze veroordeeld tot de brandstapel.

Carl Dreyer richt tijdens de pijnigende ondervragingen zijn camera op de gezichten van Jeanne en haar rechters en geeft in grote close-ups zijn interpretatie van hun emoties.
De filmmaker was niet geïnteresseerd in een historische reconstructie, maar enkel en alleen in het psychologisch drama van het lijden van Jeanne. Hij noemde zijn film 'een loflied op de triomf van de ziel op het leven'. Falconetti, met haar droevige ogen vol vervoering, lijkt de hele film in een soort trance. 

>stille film/live piano
>inleiding 19:00 door Ruth Renders, KASK