Le quattro volte schetst een poëtisch beeld van het plattelandsleven in Zuid-Italië. We volgen een oude herder die zijn laatste dagen slijt in een dorpje in Calabrië, de zuidelijkste provincie van Italië. Hij hoedt zijn geiten op de heuvels die de meeste dorpelingen allang verlaten hebben. Na het verdwijnen van de herder wordt de aandacht
verlegd naar de dieren, dan naar de planten en uiteindelijk naar de mineralen. In de levenscyclus die de film toont is alles met elkaar verbonden via leven en dood.
Er wordt nauwelijks gesproken in de film, maar hij is wel rijk aan allerlei geluiden uit de natuurlijke wereld die samen een prachtige soundtrack vormen. De menselijke taal is slechts deel van het geheel, niet belangrijker dan het geblaat van een geit of het geknetter van brandend hout. De stijl is minimaal: enkel het essentiële wordt getoond, de toon is onopvallend. De camerabewegingen zijn herleid tot een minimum, hoewel sommige scènes een complexiteit hebben die getuigt van een grote beheersing van het medium.