Een dronken zeeman vertelt zijn leven aan een student. Het ene verhaal stapelt zich op het andere, scènes komen tot leven en lossen dan weer op, personages komen en gaan zoals in een droom. De vertelling van de zeeman begint in Valparaiso en keert in flashback terug naar de verschillende havens die hij ooit aandeed en die elk hun eigen vreemd verhaal opleveren.

Les Trois Couronnes du Matelot was Ruiz’ eerste commercieel succes in het art-housecircuit van zijn nieuwe thuisland Frankrijk. De film gaat terug op een lange traditie in de literatuur van verhalen (en gedichten) over moord, wanderlust en het verlies van identiteit, van Coleridges Rime of the Ancient Mariner en Edgar Allan Poe via Melville en Conrad tot Isak Denisen en Dylan Thomas. En niet te vergeten Orson Welles op wiens barokke L’histoire immortelle Ruiz verder varieert. De plot mag dan letterlijk alle kanten uitgaan, toch heeft Trois Couronnes een geheel eigen poëtische eenheid en paradoxale logica.