Manderlay is het vervolg op Dogville (2005) en het tweede deel van Lars von Triers geplande USA: Land of Opportunities- trilogie.
Amerika jaren 30. Nadat ze Dogville hebben verlaten, reizen Grace en haar gangstervader door Alabama, waar ze op de plantage Manderlay zwarte katoenplukkers aantreffen die, 70 jaar na de Burgeroorlog, nog steeds als slaven worden behandeld. De idealistische Grace besluit om op Manderlay te blijven en er de slaven te bevrijden. Ze zal de zwarten leren omgaan met hun nieuw verworven vrijheid en laten kennismaken met de principes van democratie, zelfbeschikking en rechtvaardigheid. Veel van haar beslissingen pakken echter verkeerd uit.

Von Trier schept doelbewust een emotionele afstand van het ‘drama’: net als in Dogville is er geen realistisch decor, maar een zwarte, onbegrensde set, waar huizen en straten met enkel krijtlijnen zijn aangegeven. De acteurs spelen afstandelijk en er is ook een offscreen-verteller. Het zijn technieken die aan het werk van de Duitse theatermaker, een invloed die von Trier erkent.
Net als Mahoganny van Brecht/Weill is Manderlay een parabel waarbij de toeschouwer op zichzelf is aangewezen om een oordeel te vellen over wat er gebeurt.
 

Vertoning naar aanleiding van de produktie van Aufstieg und Fall der Stadt Mahoganny van Kurt Weill en Bertolt Brecht in de Vlaamse Opera.