Maria Callas is Medea, de hogepriesteres die het koninkrijk van haar vader verraadt om Jason (op wie ze verliefd is) te helpen bij het stelen van het Gulden Vlies. Wanneer Jason haar later verlaat voor een andere vrouw, pleegt ze op een verschrikkelijke manier wraak. Pasolini bewerkte de tragedie van Euripidis tot een ideologisch verhaal over de botsing tussen twee tegengestelde culturen: Medea staat voor het archaïsche, het sacrale en het agrarische; Jason voor het moderne, het profane en het bourgeoise. De film kan op die manier gelezen worden als een parabel over de contrasten en botsingen tussen de derde wereld en het westen. Pasolini’s hypnotiserende, visueel ravissante film is een mengeling van sociale antropologie en ritueel theater.
Maria Callas is monumentaal in haar enige filmrol.