Jacques Tati had een notoire hekel aan moderne architectuur en betreurde de afbraak van oude stadsdelen.
In Mon oncle woont M. Hulot op een sjofel zolderkamertje in een oude wijk van Parijs, vol gezellige bistrootjes en accordeonmuziek. Hulots zuster en schoonbroer, de Arpels, daarentegen betrekken een ultramoderne villa in de voorstad. De hele film is opgebouwd uit visuele gags – waarvan sommige haast surreëel in hun humor – waarbij de warmte van Hulots wereldje gecontrasteert met de zielloosheid van de Arpels. Laatstgenoemden worden voortdurend in verlegenheid gebracht door hun ontelbare gadgets, die het altijd laten afweten of op kritieke momenten op hol slaan (vooral als Hulot in de buurt is).

18:30 Lezing door Steven Jacobs

Film & Architectuur: Architectuur & Tati