Na de succesvolle stripverfilming Persepolis is het nu de beurt aan een ander album van de Iraans-Franse auteur Marjane Satrapi, Poulet aux Prunes.
Deze keer geen animatiefilm, maar één met echte acteurs en echte decors. Hoewel, animatiesequensen en kleurrijke, met de hand geschilderde decors wisselen de live action soms af.
De film is net als Persepolis gebaseerd op Satrapi’s persoonlijke familiegeschiedenis want gebaseerd op haar achteroom die stierf van smart.

De bejubelde violist Nasser Ali Khan besluit te sterven nadat zijn vrouw zijn geliefde viool kapot slaat. Hij denkt terug aan zijn verleden, aan de dood van zijn moeder en vooral aan de verloren liefde van zijn leven, de mooie Irâne. Hij blijft in bed liggen tot de Dood hem komt halen. Ondertussen probeert zijn vrouw zijn levenslust terug op te wekken door zijn lievelingsgerecht, poulet aux prunes (kip met pruimen) klaar te maken.

Satrapi: “Als er geen liefde meer is in je leven, dan wil je doodgaan.” Een nostalgisch, magisch-realistisch sprookje over liefde en muziek.