Japan 11^de eeuw. Een bandiet verkracht in het woud de vrouw van een samoerai. De samoerai wordt vermoord en de bandiet en de vrouw worden gedagvaard om te getuigen in de moordzaak. De getuigenis van de dode samoerai krijgen we te horen via een medium dat in contact staat met zijn geest. Een houthakker, die getuige was van het incident, vertelt op zijn beurt zijn versie aan een priester terwijl ze schuilen voor de regen onder de Rashômon-poort.
Er worden dus vier verschillende versies van hetzelfde verhaal verteld, geen enkele onderschreven door de film. De houthakker beweert dat de bandiet de samoerai zou gedood hebben – de krijger gedroeg zich laf en schreeuwde voor zijn leven, wat volledig in strijd is met zijn erecode. In zijn eigen versie daarentegen vervulde de samoerai de eisen van de code met fatsoen.
Elk van de betrokkenen probeert zichzelf in een zo gunstig mogelijk daglicht te plaatsen, maar de uiteindelijke ‘waarheid’ blijkt niet te achterhalen. Kurosawa beheerst meesterlijk de complexe verhaalstructuur en zijn leiding over de acteurs en het virtuoze spel van licht en schaduw zijn verbluffend.

19:00 Lezing door Luk Vanhaute
Akira Kurosawa: een (on)Japanse regisseur