In één ononderbroken opname bezoekt en beleeft de kijker de geschiedenis in en van het Hermitage Museum in Sint-Petersburg. Het museum werd gebouwd in 1746 door Catherina de Grote om er haar kunstcollectie in onder te brengen. Later werd het Hermitage het winterpaleis van de Russische tsaren. Een plek dus die geschiedenis ademt. De tocht door het

gebouw wordt dan ook een reis door de tijd, gezien door de ogen van een onzichtbare getuige (de filmmaker?), die op stap is met een 19de-eeuwse diplomaat-filosoof. Samen dolen ze door het gebouw: ze bewonderen de kunstwerken, luisteren gesprekken af, begluren historische figuren en leveren commentaar.
Filmtechnisch is Russische ark  een huzarenstukje: hij werd gedraaid op één dag in één lange, ononderbroken steadicam-sequentie. Er kwam geen montage aan te pas: de film speelt zich dus helemaal af in ‘real time’.