Een jonge bediende die zijn kantoorjob saai vindt, heeft een slippertje met een typiste op het werk. Wanneer zijn vrouw dit ontdekt, laat ze hem in de steek. Als hij later wordt overgeplaatst naar de provincie, proberen ze zich met elkaar te verzoenen. Ozu: “Ik wilde het leven van een kantoorbediende tonen: zijn vreugde wanneer hij afstudeert en eindelijk zijn plaats in de maatschappij vindt, zijn toekomstdromen die geleidelijk verdwijnen, het besef dat hij ondanks jaren arbeid niets bereikt heeft. Door zijn leven gedurende een periode te volgen, wilde ik de pathos ervan laten zien”.

Soshun/Vroege lente is alweer een bedrieglijk eenvoudig familiedrama. Ozu’s beschrijving van de spanningen binnen een huwelijk zijn zeker niet deprimerend. Zijn warmte, gevoeligheid en humor maken dit tot ontroerende, bedachtzame cinema.