De zoon van miljonair Gondo werd schijnbaar ontvoerd en er wordt losgeld geëist. Als blijkt dat per vergissing niet zijn eigen zoon, maar het zoontje van de chauffeur werd meegenomen, staat Gondo voor een moeilijke beslissing. Als hij het losgeld betaalt, betekent dit voor hem het bankroet. Uiteindelijk stemt hij toch toe. Hij krijgt instructies om de aktetas met het geld uit een rijdende trein te gooien. Kort daarop vernemen we de identiteit van de kidnapper: Takeuchi, een arme student. Hij werd tot zijn wanhoopsdaad gedreven door de aanblik van de ostentatieve rijkdom van Gondo. Diens luxueuze villa kijkt namelijk van op een heuvel uit over de sloppenwijken van Yokohama, waar Takeuchi samen met zoveel anderen moet vechten om te overleven.
Het eerste deel van de film speelt zich helemaal af in Gondo’s huis en de spanning is om te snijden. Het tweede deel is hieraan compleet tegengesteld: de 14 minuten durende sequentie in de trein is één en al actie. Maar daarnaast biedt dit deel ook één van de stuitendste aanklachten tegen het klassensysteem in het naoorlogse Japan.
Mifune speelt zijn rol hier haast zuiver visueel: weinig acteurs waren expressiever en spaarzamer.