Tystnaden (Het zwijgen) van Ingmar Bergman – een van de mijlpalen van de moderne cinema – vormt samen met Als in een donkere spiegel en De avondmaalgasten een trilogie en is een donkere, ongrijpbare en verontrustende studie van eenzaamheid, liefde en obsessieve begeerte, feilloos vertolkt door twee topactrices. De psychische labiliteit van Bergmans personages weerspiegelde de onzekerheid waarmee de door God verlaten mens na WOII verder moest met het leven.

De zussen Ester en Anna, en het zoontje van deze laatste, boeken een kamer in een groot maar – op een troep circusdwergen na – schijnbaar verlaten hotel in een vreemd land waarvan ze de taal niet spreken en waar oorlog dreigt. De ziekelijke en lesbische Ester sluit zich met drank, sigaretten en boeken op in haar hotelkamer en wordt langzaam geveld door tbc; de jongere, vrijgevochten Anna zoekt uit verveling losse seksuele contacten in de stad. Tussen beiden is nauwelijks communicatie …