Elke vrijdag-en zondagavond!
(Tijdens de zomermaanden juli en augustus uitzonderlijk op woensdag, donderdag en zaterdag)
SEIJUN SUZUKI
De Japanse filmmaker Seijun Suzuki (°1923) is sinds zijn ontdekking in het westen in de jaren 90 een cultfiguur geworden.
Suzuki’s vloekende stijl, absurde humor en nihilistische cool, naast zijn status als ‘maverick’, maakten hem tot de held van een hele generatie filmmakers, van Jim Jarmusch via Takeshi Kitano en Wong Kar-wai tot Quentin Tarantino.
Suzuki draaide tussen 1956 en 1967 (overwegend) B-films in allerlei genres voor de Nikkatsu Studio’s. Zijn specialiteit werd de ‘yakuza’- of gangsterfilm, een genre dat hij helemaal naar zijn hand wist te zetten dat hij tot in het surreële omboog – zo surreëel zelfs dat de top van Nikkatsu een film als Branded to Kill (nu beschouwd als zijn magnum opus) niet meer kon volgen en de regisseur ontsloeg. Suzuki spande een proces in tegen de studio wegens onwettig ontslag dat hij won, maar dat belette niet dat hij tien jaar lang op een zwarte lijst kwam te staan.
In samenwerking met Offscreen Film Festival Brussel (6de editie van 6 tot 24/3)
Maar zelfs voor dit ‘schandaal’ schiep Oshima al genoegen in zijn rol van provocateur en dichter van de zintuigen.
De meeste van Oshima’s personages zijn delinquenten, outlaws – kortom overschrijders – en in zijn films is crimineel gedrag zowel een product van, als een reactie tegen de maatschappij.
De gebeurtenis die de lont stak aan de Japanse studentenprotestbeweging – de hernieuwing in 1960 van Japans wederzijds veiligheidsverdrag met de US – was ook de aanleiding voor Oshima om films te gaan maken.
Shindo identificeerde zich sterk met de lagere klassen en was gefascineerd door hun overlevingsinstinct (waaronder ook de verwerking van het trauma van de oorlog en de gevolgen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki) – een fascinatie die zou culmineren in wat velen zijn meesterwerk beschouwen, het abstract/allegorische Het naakte eiland.
In zijn latere werk kwam de nadruk steeds meer te liggen op het seksuele en primitieve, vooral in zijn ‘horror’films van de jaren 60, Onibaba en Kuroneko.
Vorig jaar was er al Dave, een film van Wim Reygaert over een Bowie lookalike gespeeld door Hannelore Knuts die nu zijn eerste vertoning in Antwerpen krijgt.
RIVER PHOENIX
Dit jaar werd Dark Blood uitgebracht, de film van de Nederlander George Sluizer waarvan de opnamen nog bezig waren toen Phoenix plots overleed aan de gevolgen van een overdosis.
Voor zijn plotse dood op amper 23-jarige leeftijd was River Phoenix een van Hollywoods meest gevraagde jonge acteurs, met ster- of bijrollen in Stand By Me, The Mosquito Coast, My Own Private Idaho en Sneakers.
Zijn rol in Sydney Lumets Running on Empty (hier nooit uitgebracht) bracht hem een Oscar- en Golden Globe-nominatie op.
Phoenix debuteerde in Joe Dante’s science-fiction/avonturenfilm Explorers (1985), maar maakte voor het eerst echt indruk in Rob Reiners hit Stand By Me (1986). Hij verwierf vrij snel een reputatie als een vroegwijze getalenteerde acteur met de bijzondere gave om diep in zichzelf te kunnen graven en hij maakte de overstap naar volwassen rollen met die van de jonge hustler in Gus van Sants My Own Private Idaho (1991).
